🦐 A Gdybyśmy Tak Najmilszy Wpadli Na Dzień Do Tomaszowa

Julian Tuwin ,, Przy okrągłym stole ‘’ A może byśmy tak, jedyna, Wpadli na dzień do Tomaszowa? Może tam jeszcze zmierzchem złotym Ta sama cisza trwa wrześniowa W tym białym domu, w tym pokoju, Gdzie cudze meble postawiono, Musimy skończyć naszą dawną Rozmowę smutnie nie skończoną. Do dzisiaj przy okrągłym stole Mamy dla was propozycje na wyjątkowy prezent dla Twojej Matki a nawet Matki waszych dzieci 😃. Ostatnie dwa wyjątkowe fotele masujące z limitowanych serii w promocyjnych cenach. Dodatkowo dla zainteresowanych extra kod rabatowy w kwocie 200 PLN, wystarczy do nas napisać na Facebooku i poprosić o kod. 😊 Lyrics & Chords of Dwie Minuty Ciszy by Apolinary Polek, 7 times played by 4 listeners - get pdf, listen similar Zaparzyłem kawę, której aromat wypełnił kuchnię. Zaspana wilczyca zjawiła się na śniadanie, a ja rozsmakowany boskim napojem, stwierdziłem, że mocna czarna z rana, to najlepszy afrodyzjak dla organizmu. Wyszedłem z kubkiem na taras i wsunąłem się w wiklinowy fotel. — Wiesz, Murka, jutro czeka nas pracowity dzień — oznajmiłem. Lyrics & Chords of Piosenka Z Liściem by Na Bani from album Nad Poziomem Morza, 685 times played by 93 listeners - get pdf, listen similar Pastorałka z płyty NASZE KOLĘDY nagranej w roku 1998. W przypadku tej piosenki Piotr postanowił delikatnie nawiazać do fortepianowych riffów Grzegorza Turnaua. Głosu użyczył nam Tomaszowianin, Paweł Nowak. Paweł objawił się nam latem tego roku, kiedy organizowaliśmy w Tomaszowie Mazowieckim mały festyn nad Pilicą. Ewa Demarczyk Текст на „Tomaszów“: A może byśmy tak, najmilszy, wpadli na dzień do Tomaszowa? / Może tam j Deutsch English Español Français Hungarian Italiano Nederlands Polski Português (Brasil) Română Svenska Türkçe Ελληνικά Български Русский Српски العربية فارسی 日本語 Ewa Demarczyk Liedtext: Tomaszów: A może byśmy tak, najmilszy, wpadli na dzień do Tomaszowa? / Może tam j Deutsch English Español Français Hungarian Italiano Nederlands Polski Português (Brasil) Română Svenska Türkçe Ελληνικά Български Русский Српски Українська العربية 日本語 Do przemyślenia. Jak czytamy w Wikipedii, wiersz „Przy okrągłym stole” poeta zadedykował swojej żonie Stefanii, z którą ożenił się w 1919 roku. Pochodziła z wspominanego w wierszu Tomaszowa. Oboje udali się na emigrację w 1939 r., uciekając przed wojną i okupacją. Pochodzili z rodzin żydowskich, więc nie mieli wyjścia. Tekst piosenki i chwyty na gitarę. Trudność: Średni. Kapodaster: Trzeci Próg. A może byśmy tak, najmilsza, wpadli na dzień do Tomaszowa? Może tam jeszcze zmierzchem złotym ta sama cisza trwa wrześniowa W tym białym domu, w tym pokoju, gdzie cudze meble postawiono, Musimy skończyć naszą dawną rozmowę, smutnie nie skończoną. Tomaszów A może byśmy tak, najmilszy, wpadli na dzień do Tomaszowa? Może tam jeszcze zmierzchem złotym ta sama cisza trwa wrześniowa Przygotujmy razem Alfabet Tomaszowa! Czekamy na Wasze propozycje A jak Arkady, B jak Bogusław Mec, D jak Dni Tomaszowa, L jak Lechia, N jak Niebieskie Źródła, P jak Pedet, T jak tor łyżwiarski, W jak Wistom - to hasła nieodłącznie kojarzące się z Tomaszowem Mazowieckim, stanowiące o jego specyficznym klimacie i wyróżniające od IT65oXo. W ostatnim poście pisałam, że z podróżami u mnie trochę na bakier. Nie żebym nie chciała- bardzo marzy mi się, żebym w końcu ruszyła dupę i zaczęła ten świat naprawdę poznawać. Na razie przeszkodami był a to paszport(a raczej brak, więc gdzieś dalej ni chu chu),a to kasa,a to brak towarzystwa a to... No właśnie, wymówek wiele, pewnie i tak główną przyczyną było lenistwo, więc powinnam się wstydzić i biczować za ten swój zaścianek. Skoro już napisałam, że mi się marzy, to postanowiłam wybrać 10 miejsc, do których pojechać chcę koniecznie. Część standardowa, część mniej, mam nadzieję, że kiedyś uda mi się zrealizować to, a nawet więcej. Więc.... 1. Meksyk. Jako miłośniczka meksykańskiej kuchni, Fridy Kahlo i tych pociesznych zespołów w sombrerach i z grzechotkami, wygrywających "la cucaracha", nie mogę nigdy nie zawitać do Meksyku! Podobno podróże teraz są tam nie do końca wskazane, bo łatwiej natkniesz się na ulicy na członków narkotykowego kartelu, niż mariachi, ale do odważnych świat należy ;) 2. Kuba Jak już jesteśmy przy Meksyku, to niech będzie też Kuba. Hawana ma podobno nadal niepowtarzalny klimat, a ja chętnie pobawię się w Hemingwaya, pijąc, paląc cygara(co z tego, że jest okropne i można sobie wypluć płuca) i słuchając tamtejszej niepowtarzalnej muzyki. Mam nadzieję tylko, że skończę lepiej niż on. 3. Islandia Nie ma co ukrywać, jestem trochę nerdem i rozczytuję się w fantastyce. Z tego względu, wyprawa w miejsce, gdzie nie można wybudować drogi, jeśli można nią urazić elfy, byłaby dla mnie niezłą gratką. Skandynawskie klimaty zawsze mnie kręciły, Islandia to dla mnie ich kwintesencja. 4. Holandia, Amsterdam To może akurat nie byłaby jakaś wyprawa życia, urywająca z wrażenia dupę, jednak słyszałam wiele opinii o świetnym klimacie miasta(nie wiem, czy opinie były obiektywne, czy z perspektywy coffee shop'ów, ale anyway. W końcu też mogę się postarać o odpowiednie postrzeganie już na miejscu). Jest też niewielka szansa, że może natchniona widokiem, przekonałabym się w końcu do rowerów(ostatni raz jeździłam z 8 lat temu, jak nie więcej ;p), a to byłoby dla mnie dużym sukcesem. 5. Francja, Paryż Wiem, oklepane straszne. Ale kto by nie chciał być Amelie Poulain, Audrey Hepburn i Charles'em Baudelaire w jednym? Muszę tam pojechać właśnie bo Amelie, bo Audrey, bo właśnie skończyłam czytać "Nędzników", bo Montmartre. A pod osłoną nocy, udając że mam dzieci- tylko zgubiłam je w tłumie- Disneyland. 6. Francja, Prowansja Daleko nie zajechałam od ostatniego punktu, jednak odkąd wróciła stamtąd moja(przyszła) teściowa, zdążyła mnie już zarazić opowiadaniami, zdjęciami i błędnym, rozmarzonym wzrokiem na samo wspomnienie. Nie mogę być gorsza od mojej teściowej(o, co to to nie!), więc chcąc nie chcąc Prowansję również muszę zaliczyć. 7. Bhutan Powoli kraj otwiera się na turystów, pojechać zdecydowanie warto. Nie wiem nawet, czy zaczęłabym najpierw podziwiać Himalaje, buddyjskie klasztory, czy niesamowitą przyrodę. Królestwo Smoka, jak można przetłumaczyć oficjalną nazwę państwa, kusi odpoczynkiem od zgiełku, możliwością przemyślenia tego i owego(tzn. na fotelu w domu też da się myśleć, ale o ile lepiej się myśli, jak wszystko zostawiamy daleko za sobą i możemy w takiej oprawie nabrać dystansu). Chcę, chcę, chcę, a B. to w ogóle by padł ze szczęścia, gdyby mógł się tam zabrać. 8. Indie Zdecydowanie koniecznie odwiedzić w trakcie obchodów święta holi. W tym roku i tak wezmę udział w festiwalu kolorów w Polsce, więc zawsze to jakaś namiastka, ale tam to już w ogóle jest rozmach. 9. USA Już nawet nie wiem, czy bardziej NY, czy Kalifornia, czy Wielki Kanion, czy cholera wie co.. Najlepiej wynajętym samochodem przez całe stany i być jak Thelma i Louise. 10. Maroko Chyba jeden z niewielu już krajów arabskich, gdzie jeszcze bez strachu o własne życie można pojechać. Poznałam zresztą paru Marokańczyków i wszyscy byli bardzo pozytywni, więc to tym bardziej zachęca. Paskudna jest jednak ich słynna herbata z miętą, smakuje jak syrop, zdecydowanie wolę polską, łagodną wersję... A Wam jaka podróż się marzy? A może już taka za Wami? "Jeszcze mi ciągle z jasnych oczu, Spływa do warg kropelka słona, A ty mi nic nie odpowiadasz, I jesz zielone winogrona." /.../ A może byśmy tak, jedyna, Wpadli na dzień do Tomaszowa? Może tam jeszcze zmierzchem złotym Ta sama cisza trwa wrześniowa... W tym białym domu, w tym pokoju, Gdzie cudze meble postawiono, Musimy skończyć naszą dawną Rozmowę smutnie nie skończoną. Do dzisiaj przy okrągłym stole Siedzimy martwo jak zaklęci! Kto odczaruje nas? Kto wyrwie Z nieubłaganej niepamięci? Jeszcze mi ciągle z jasnych oczu Spływa do warg kropelka słona, A ty mi nic nie odpowiadasz I jesz zielone winogrona. Jeszcze ci wciąż spojrzeniem śpiewam : "Du holde Kunst"... i serce pęka! I muszę jechać... więc mnie żegnasz, Lecz nie drży w dłoni mej twa ręka. I wyjechałem, zostawiłem, Jak sen urwała się rozmowa, Błogosławiłem, przeklinałem: "Du holde Kunst! Więc tak bez słowa?" Ten biały dom, ten pokój martwy Do dziś się dziwi, nie rozumie... Wstawili ludzie cudze meble I wychodzili stąd w zadumie... A przecież wszystko - tam zostało! Nawet ta cisza trwa wrześniowa... Więc może byśmy tak, najmilsza, Wpadli na dzień do Tomaszowa?... //Słowa: Julian Tuwim "Przy okrągłym stole"// Kto wpadnie? Kiedy? Po co? Czy nas przyjmą, wysłuchają i odpowiedzą? Gospodarz Nowego Ekranu odpowiedział pozytywnie na moją sugestię „blogerskiego najazdu na Nowy Ekran”(w komentarzu). Proponuję wszystkim zdecydowanym na udział, o sugestie dotyczące terminu takiego spotkania w komentarzach. Skoro wyszłam z tą propozycją, to podejmę się koordynacji terminu i listy obecności. 16. 11. 19 r. Warszawa. Pojechaliśmy do „naszego krzyża”. Ojciec powiedział, że jesteś dla nich bardzo ważna – Piotr szturcha mnie w łokieć. Taaa ? – dziwię się. Jesteś dla Nas bardzo ważna. Pilnujesz Piotra, a on pilnuje ciebie. ……. – przytakuję głową w milczeniu, ponieważ rzeczywiście tak jest. Pilnujemy się nawzajem. Godzina później na kawie z lodami. Ojciec powiedział, że nie będzie mnie na święta. ……. – wyprostowałam się, bo to nie pierwszy raz takie słowa. Ale nie wiadomo o które święta chodzi – zwracam mu uwagę. Nie przewiduje cię na święta … tak dokładnie powiedział. Hmm… A może przewiduje, że się rozchorujesz i dlatego nie będzie cię na święta ? Może, może … …….. – uśmiecham się. Nie wydaje mi się, że chodzi o te święta. Moja analiza tego nie przewiduje, choć kto wie … Dzisiaj po raz pierwszy od wielu lat nie byliśmy w Ikei i to z własnej woli. Kiedyś wydawało nam się to niemożliwe, bo sobotnia tradycja to rzecz święta. Widać wszystko może się zmienić, więc kto wie … Ojciec powiedział do mnie teraz … Święta ze Mną spędzisz. O ! – zamurowało mnie, bo co to znaczy ? Pokażę ci gdzie chodzę, gdzie myślę, wykąpię cię w wodzie. Ale w tej specjalnej wodzie, takiej odmładzającej. Jordanowej ? A ja mogę się załapać ? – żartuję. Mogę wziąć flakonik wody dla Oli ? – żartuje też Piotr. Przecież jest obrzydliwie piękna, sam tak mówisz. Roześmialiśmy się oboje. Piotr jak chce się przymilić mawia właśnie tak; obrzydliwie piękna. Musisz przyjść do Mnie. Jordan jest konieczny. Wszystko co ludzie mogli zrobić dla ciebie, to już zrobili. Nic więcej już się nie da. Zmartwiłam się. Z tego wynika, że kolejna operacja nie miałaby sensu. Wykąpanie w symbolicznym Jordanie to nie tyle odmłodzenie, co uzdrowienie. - A Ola ? - Ola to hol. Holuje cie do miejsca, gdzie zostaniesz naprawiony do końca. Przy kolejnej operacji musieliby mi wycinać żyłę i robić bajpas, a wtedy Ojciec pokazał mi, że byłbym niesprawny. Wyobrażasz go sobie, z jego energią, nieudolnego ? Nie – przyznaję. Musisz być dynamiczny, kiedy poślę cię do ludzi. Widzę tylko kąpiel w porządnej wodzie odmładzającej. Gdzie Ja mam wpaść do Ciebie Ojcze ? Do Tomaszowa. Aaaa – przypomnieliśmy sobie, ale zaraz główkuję, że chyba już był w „Tomaszowie”, kiedy ślub brał. A tu widzę, że to był inny „Tomaszów”. Kiedyś o tym mówiliście. Z dwa lata temu. Ojcze, ty to masz pamięć. - Wiesz co teraz słyszę? Piosenkę… Tomaszów… Demarczyk… Natychmiast włączyliśmy internet i puściliśmy piosenkę. A może byśmy tak, najmilszy, wpadli na dzień do Tomaszowa? Może tam jeszcze zmierzchem złotym ta sama cisza trwa wrześniowa… W tym białym domu, w tym pokoju, gdzie cudze meble postawiono, Musimy skończyć naszą dawną rozmowę, smutnie nie skończoną. Biały domek, biały pokój…. przecież my to wszystko znany. - Fajnie było w Ustroniu. - Jak to wspominasz ? - Fajnie. - To wpadniesz do Tomaszowa. ……. – kręcę z niedowierzaniem głową. „Tomaszów” symbolizuje spotkanie, ale jak, gdzie, kiedy?! Czyli… Znowu idziesz do Góry ? Ale wrócisz, mam nadzieję ? Oczywiście, nie zabieram go na długo. ……. – i oczywiście przychodzi mi na myśl Henoch, który również został zabrany i wrócił. Wrócił na krótko. Co, będziesz prężyć muskuły ? – pyta mnie Ojciec mając na myśli, czy będę dumna i szczęśliwa, że się sprawdziło. Tak – śmieję się. Nie dziwię się. Kiedy to się stanie ? Na razie musimy skończyć gamble. Gamble – z angielskiego gra hazardowa, to nawiązanie do dzisiejszej porannej wizji. Nad ranem, gdzieś koło piątej rozmawiałem z Ojcem. Spytałem o NIP i apelację. Wyrok zapadł, a ja nie wiem co dalej. Pokazał mi jednorękiego bandytę, maszynę hazardową. Zobaczyłem jak rozdanie ciągle trwa, aż w końcu pokazała się wisienka i główna wygrana padła, pieniądze się wysypały. To może oznaczać, że NIP w końcu zapłaci. Potem na falę skoczymy, ale to nie jest tak jak myślicie. Czyli nasze plany znowu w łeb ? Najpierw zabezpieczymy twoją rodzinę. Wizje się sprawdzą, śmieci się sprawdzą. A jak się sprawdzą to wiesz kto przyjdzie ? …….. – wolałam się nie odzywać, ale doskonale wiem. Jeshua. Dokończycie co zaczęliście. ?! – zaczęliśmy co ? Kiedy ? Skończycie to razem. I pieniądze będziesz miała. Kolejki będą do was. Będą chcieli cię dotknąć albo zabić. Jessssus !!!! – oczy wytrzeszczyłam. Dlaczego ?!!! A co im zrobił ten krzyż w kościele ? Pytanie, które nas zaskoczyło. „Nasz krzyż” był atakowany dwukrotnie, dwukrotnie niszczony przez nawiedzonych szaleńców. Był atakowany, ponieważ jest absolutnie prawdziwy. Ojcze, będę na święta ? Powiedz prawdę … ……… – roześmiałam się. To „powiedz prawdę” naprawdę rozkłada. Na święta będziesz, tylko nie wiem gdzie. Zamyśliłam się. Niech się dzieje Ojcze. - Twoje miejsce już przygotowane. - Ty córko to zrozumiesz. - Pamiętaj, że Mały to dobro ogólne. - Musisz to przyjąć. Nie martw się, nie dam ci krzywdy zrobić, ani twoim dziewczynom. A co do męża … Jego los przypieczętowany odkąd powiedział oto ja pójdę. Czyli Ojcze w tym roku jednak ? – Piotr dopytuje. No nie może być Ola rozczarowana. ……. – strasznie się wzruszyłam teraz. Chyba bym się zapłakała, gdyby było inaczej. Dzisiaj sobota, kiedy się nie spieszymy kawa i lody smakują znacznie lepiej … Piotr otwiera oczy szeroko … Widzę siebie jak mi serce świeci na biało, niesamowite … Czy to już Jordan ? – czyli naprawianie. …. Ojciec się roześmiał na głos. To nie Jordan, nich sobie poświeci. Ojciec mi teraz mówi, że to serce było rozpalone, aby przeżyło te lody. No co ty ! – jestem zaskoczona. Trzy godziny później przekonaliśmy się, że jak zwykle Ojciec miał rację. Podtruliśmy się tymi lodami. Ja łagodniej, Piotr gorzej. Kiedy już doszedł do siebie … Powoli co ziemskie nie będzie ci dobre. Nie wiem co już jeść, to jakaś makabra. Gdzie się nie ruszysz, to cię trują. ……. – tymi słowami dał mi teraz do myślenia. To też forma Antychrysta. Pogoń za pieniądzem jest kosztem życia i zdrowia ludzi. Już się nic nie liczy, tylko zarabiać. Pakują syrop glukozowy, olej palmowy, palą Amazonię, żeby tam plantacje specjalne hodować, a wszystko po to, żeby zarabiać więcej i więcej. Człowiek zabija człowieka. Wieczorem. Opowiadam Piotrowi co nieco o Faustynie. Najbardziej w Dzienniczku u Faustyny lubię moment, gdy wraca do swojej celi i widzi Jezusa siedzącego przy stole. I co ? Rozmawiali. O czym ? Eee, nie pamiętam, ale znajdę i ci pokażę. Pytał się jak się czuje i czy zbiera znaczki. ……. – wybuchłam śmiechem. Ojciec jest cudowny. Dziennik Faustyny; Dziś, gdy wyszłam do ogrodu, rzekł do mnie Pan: Wróć się do swej separatki, bo tam na ciebie czekać będę. Gdy wróciłam, natychmiast ujrzałam Pana Jezusa, który siedział przy stole i czekał na mnie. Z łaskawym spojrzeniem rzekł do mnie: Córko moja, pragnę, abyś pisała teraz, bo spacer ten nie byłby zgodny z wolą moją. Pozostałam sama i wzięłam się zaraz do pisania. Stół, stolik, przy którym siedział Jezus niezmiennie mnie zadziwia. Jest niezwykły z kilku względów. Stół jako symbol spotkania, rozmowy. Pokazuje też normalność w zachowaniu Chrystusa. Siedział i czekał… a czy nie powinno być odwrotnie ? Jak ty sobie poradzisz jak ja gdzieś zniknę, odejdę ? Jak ty sobie poradzisz bez męża ? Przyjdzie nowy. …….. – Piotr się zjeżył. Przecież Jezus to nie mąż – zaczynam. Taaak ? Nie mąż ? – Ojciec spytał powoli. Mąż nad mężami. ……. – spociłam się w sekundę, bo przypomniałam sobie rozmowę. - Jezus powiedział, że Moją małżonką będziesz... Jak to rozumieć ? - Czy mąż karmi żonę ? - Tak. - Tak karmił ją wiedzą. Jeśli będę uczona, karmiona wiedzą, to w sensie niebiańskim rzeczywiście jak żona. Ojciec powiedział… Dobiega koniec okres twojej kwarantanny, koniec sjesty. Czy jestem przygotowana na to co idzie ? Sama nie wiem. Żołądek ściska, serce ściska, ale rozum podpowiada, że AJ jest potrzebna … Mam nadzieję, że zdążymy pójść do kina na „Gwiezdne Wojny”. Eeeetam, nic nie będzie – Piotr lekceważąco machnął ręką. To po co pytasz skoro nie słuchasz ? Wszystko widzisz Ojcze ? Tak Mi się wydaje. ……. – śmiech. Na długą chwilę zapadliśmy w zadumę. Przyzwyczajam się do myśli, że kiedy na parę dni się rozdzielimy, ustaną nasze wspólne rozmowy. Kilka dni to strasznie długo bez Ojca. Nie rozmawiaj z Ojcem zbyt intensywnie – proszę Piotra. Zazdrosna ? Tak – roześmiałam się. Schlebia Mi to. Nie mówię żegnaj, ale do usłyszenia, bo się usłyszymy. Dopisane 13. 07. 2020 r. Odniosę się do wczorajszych wyborów. Wiedzieliśmy, że wygra A. Duda. Zapowiadały to cztery wizje. Dwie opisałam tutaj wcześniej (statek z platformą, oraz Trzaskowski, który potyka się o swoje nogi i upada w błoto, dochodzi do mety czołgając się). Jednej nie opisałam tu jeszcze, a ostatnią otrzymaliśmy wczoraj rano, czyli już w trakcie wyborów. Ta czwarta pokazuje dlaczego pan Trzaskowski przegrał. Piotr zobaczył go w mundurze niemieckiego bojówkarza SA z 1934 roku. W pierwszej chwili pomyślałam, czy nie za mocna ta wizja była, ale kiedy Piotr mi wytłumaczył, że bojówkarze utorowali Hitlerowi drogę do władzy wszystko stało się jasne. W naszych rozmowach kiedyś padły słowa, że Hitler to jeden z antychrystów. Podsumowując. Wizerunek bojówkarza SA to symbol dojścia do władzy antychrysta, a przecież LGBT jest jedną z jego form. Dlatego p. Trzaskowski jako rzecznik LGBT w wizji był przedstawiony jako niemiecki bojówkarz. Ta wizja jest ciekawa jeszcze z jednego w względu. Gdybyśmy tej wiedzy z historii nie posiadali, prawidłowe odczytanie wizji byłoby raczej niemożliwe. Dlatego to jest taki idealny przykład, że wizje odnoszą się do tego co znamy i co wiemy. Wizje się sprawdzą … i się sprawdzają. Choć przyznam szczerze, kiedy Ojciec powiedział … A może Polska zasługuje na Trzaskowskiego ? … … powiało grozą. Te wybory to walka między dwiema siłami. Myślę, że ten obrazek dużo pokazuje … Andrzej Zybertowicz: Trzaskowski zdjął owczą skórę ze swojej twarzy i pokazał, że Polska jest mu obojętna. Andrzej Zybertowicz powiedział, że blisko 50 proc. głosujących Polaków oddało głos na kandydata, w którego sztabie „nikt nie uznał za stosowne pojawienie się na wieczorze wyborczym z flagą”. – Zachował się, jakby zdjął owczą skórę, skórę patriotyzmu – mówił doradca prezydenta Andrzej Dudy. "A może byśmy tak, najmilszy, wpadli na dzień do Tomaszowa?" - pisał Julian Tuwim w "Kwiatach Polskich", co rozsławiła jeszcze piosenką Ewa Demarczyk. Z propozycji skorzysta dziś GKS Tychy. Tyszanie rozpoczną dziś sezon meczem z Lechią Tomaszów Mazowiecki. - Sytuacja w naszej drużynie jest rozwojowa. Przystępujemy do sezonu po krótkim okresie przygotowawczym, w którym zmieniliśmy preferowany do tej pory system gry z 4-5-1 na 4-4-2 oraz wymieniliśmy znaczną część zespołu. Nie traktujemy jednak meczu z Lechią jako kolejnego sparingu. To już dla nas pierwszy oficjalny występ i chcemy w nim zagrać najlepiej jak potrafimy - zapewnia Tomasz Fornalik, trener tyszan. Do zespołu GKS-u w najbliższym czasie ma jeszcze oficjalnie dołączyć kilku zawodników. - Do sfinalizowania pozostało jeszcze kilka rozmów o kontraktach. Czekają: 17-letni Mateusz Grzybek, reprezentacyjny junior z APN GKS Tychy, 19-letni Szymon Sadowski z Concordii Elbląg oraz Krzysztof Bizacki, który... mógłby być ojcem obydwu. Ponadto na wczorajszym treningu ćwiczyli Daniel Mąka i Bartosz Flis, którzy w sobotę po raz pierwszy przymierzyli tyskie koszulki i też czekają na rozwój sytuacji - informuje szkoleniowiec GKS-u. Fornalik będzie mógł już za to skorzystać z Damiana Krajanowskiego, pozyskanego z Arki Gdynia, który w sobotnim sparingu z Nadwiślanem Góra zdobył pierwszego gola dla tyskiej ekipy. A nie było łatwo, mimo że... strzelał z rzutu karnego. - Strzeliłem pewnie, choć sędzia uparł się, że mam wykonywać rzut karny z dziury, w której chowało się pół piłki. Kopałem więc z dziury. Ale to był sparing. Zobaczymy, co będzie w pucharach i w lidze. To już będą zupełnie inne mecze, w których musimy zagrać zmobilizowani od początku do końca i unikać błędów, które jeszcze w meczach kontrolnych nam się zdarzały. Lechia Tomaszów Mazowiecki - GKS Tychy środa, 17:00 Sędzia Artur Ciecierski (Warszawa). A może byśmy tak najmilszy wpadli na dzień do Tomaszowa Może tam jeszcze zmierzchem złotym ta sama cisza Trwa wrześniowa W tym białym domu w tym pokoju gdzie cudze meble postawiono Musimy skończyć naszą dawną rozmowę smutnie nie skończoną Więc może byśmy tak najmilszy wpadli na dzień do Tomaszowa Może tam jeszcze zmierzchem złotym ta sama cisza trwa wrześniowa Jeszcze mi tylko z oczu jasnych spływa do warg kropelka słona A ty mi nic nie odpowiadasz i jesz zielone winogrona Ten biały dom ten pokój martwy do dziś się dziwi nie rozumie Wstawili ludzie cudze meble i wychodzili stąd w zadumie A przecież wszystko tam zostało nawet ta cisza trwa wrześniowa Więc może byśmy tak najmilszy wpadli na dzień do Tomaszowa Jeszcze ci wciąż spojrzeniem śpiewam du holde Kunst i serce pęka I muszę jechać więc mnie żegnasz lecz nie drży w dłoni mej twa ręka I wyjechałam zostawiłam jak sen urwała się rozmowa Błogosławiłam przeklinałam du holde Kunst Więc tak Bez słowa A może byśmy tak najmilszy wpadli na dzień do Tomaszowa Może tam jeszcze zmierzchem złotym ta sama cisza trwa wrześniowa Jeszcze mi tylko z oczu jasnych spływa do warg kropelka słona A ty mi nic nie odpowiadasz i jesz zielone winogrona Zielone winogrona Zielone winogrona

a gdybyśmy tak najmilszy wpadli na dzień do tomaszowa